Antyfaszyści Bandera i Kanaris

Spadkobiercy OUN-UPA rywalizują się w mediach ukraińskich, aby „udowodnić”, iż Bandera i Szuchewycz są największymi antyfaszystami i bohaterami na świecie. „Intektualista” nacjonalistów ukraińskich” Serhij Grabowśkyj na łamach popularnego wydania internetowego „Ukraińska Prawda” 9 marca stwierdził, iż wysokiej rangi oficerowie hitlerowscy kłamali podczas Trybunału Norymberskiego pod presją sowieckiego NKWD-MGB, oskarżając prowidnyka OUN Stepana Banderę i dowódcę UPA Romana Szuchewycza we współpracy z niemiecką Abwehrą i SS. Ale w tym samym tekście Grabowśkyj próbuje udowodnić, że, jeśli nawet wodzowie OUN-UPA i kolaborowali z władzami hitlerowskimi – to wyłącznie z antyfaszystami – takimi jak szef Abwehry admirał Wilhelm Canaris i pułkownik Abwehry Hans Oster. Zdaniem publicysty ukraińskiego – największym wrogiem Hitlera był admirał Canaris, uznany przez Żydów po II wojnie światowej sprawiedliwym wśród sprawiedliwych, bo ratował Żydów od zagłady. I właśnie z tak zasłużoną osobą współpracowali wodzowie OUN-UPA Bandera i Szuchewycz.

 Jeśli dalej pójść drogą logiki nacjonalistycznej „intelektualisty” banderowskiego, to można dojść do wniosku, iż także Adolf Hitler w sumie był antyfaszystą, bo z nim kolaborowali się nieomylni watażkowie OUN-UPA. Czyżby manipulacje i kłamstwa w „słusznej” sprawie nie znają granic zdrowego rozsądku? Ale takie manipulacje faktami, niestety, trafiają do głów przeciętnych Ukraińców i  trują umysły zniewolone kłamstwami i brakiem wiedzy prawdziwej. To, że Bandera był bohaterem „nieskazitelnym” wierzy coraz więcej młodych Ukraińców, skażonych ideologią faszystowską ideologa OUN Dmytra Doncowa. Niedawno obserwowałem zdjęcia z mityngu-rekwiem z okazji 60. rocznicy zabójstwa przez NKWD watażki UPA Romana Szuchewycza. Fotografował mityng ktoś ze zwolenników OUN-UPA ale na zdjęciu nie było żadnej osoby o inteligentnej twarzy. Tylko motłoch gotowy siać śmierć - od starych upowców i na młodych nazistach ukraińskich kończąc. Mimowolnie pomyślałem, iż to świat szatana, który dosyć często ubiera się w szaty księży greckokatolickich z Andrzejem Szeptyckim na czele. Broń nas Boże od takich kapłanów i intelektualistów, którzy prowadzą do piekła.

Eugeniusz Tuzow-Lubański, Kijów 

Czy powstanie PiSoLew?

          Wiceprezes Prawa i Sprawiedliwości Przemysław Gosiewski nie wykluczył, że po wyborach parlamentarnych jego partia stworzy koalicję z Sojuszem Lewicy Demokratycznej.

          W wypowiedzi dla Radia Kielce odniósł się w ten sposób do pomysłu partyjnego kolegi Adama Hofmana, upublicznionego przezeń w trakcie niedzielnego kongresu PiS w Poznaniu.

          Gosiewski zastrzegł, że osobiście nie jest zwolennikiem takiego aliansu, ale przyznał zarazem, że po wyborach parlamentarnych musi powstać koalicja większościowa.

          - Kto ją stworzy, o tym zdecydują wyborcy - podkreślił w radiowym wywiadzie, nie wykluczając wejścia PiS w polityczny układ z SLD.

          Ponieważ wcześniej z taką sugestią wystąpił Aleksander Kwaśniewski, głos zabrał na swoim blogu ponownie przyjęty do Sojuszu Leszek Miller. Nazwał ten pomysł wielce ryzykownym, prowadzącym do zmniejszenia szans wyborczych SLD niemal do zera.

          "Nie tylko dlatego, że lewica musiałaby zapomnieć o tragicznej śmierci Barbary Blidy. Także dlatego, że byłaby zmuszona na kompromis programowy z partią antysystemową, przekreślającą fundamenty liberalnej demokracji na których zbudowane jest współczesne państwo polskie - III Rzeczpospolita. Z jednej strony wysiłki na rzecz zlikwidowania dystansu do najzasobniejszych państw Europy, a z drugiej bezustanne knucie, judzenie, mataczenie, hakowanie, teczkowanie, składające się na pokraczny twór pod nazwą IV Rzeczpospolitej. W cywilizacyjnym sporze decydującym o narodowej przyszłości SLD musi być po właściwej stronie" - napisał były premier.

          Czyżbyśmy mieli być świadkami wielkiego przełomu w polskiej polityce, testowanego już zresztą od pewnego czasu w mediach publicznych? Taki historyczny kompromis byłby z moralnego punktu widzenia całkowitą kompromitacją obu układających się partii, szczególnie PiS, które zręby swego programu wznosiło przecież i nadal wznosi na antykomunistycznych fundamentach. Obawiam się, że tego ruchu nie zrozumiałoby i nie wybaczyłoby kierownictwu partii wielu jej nie tylko szeregowych członków.

          Kiedy młody poseł "chlapnął" coś dziennikarzom w kuluarach poznańskiego kongresu, można było przejść nad tym do porządku dziennego. Jeśli takiej ewentualności nie wyklucza jednak z góry wiceprezes PiS i jeden z najbliższych współpracowników braci Kaczyńskich, to znaczy, że coś jest jednak na rzeczy.

          Najwidoczniej w obu ugrupowaniach rośnie liczba znacznych polityków, którzy przyjmują w stosunku do potencjalnie wspólnej przyszłości postawę w rodzaju: "i chciałabym, i boję się". Takie cyniczne deptanie głoszonych na każdym kroku od wielu lat ideałów może jednak odbić się śmiertelną czkawką, szczególnie w szeregach Prawa i Sprawiedliwości, chociaż - jak widać po opinii Millera - także w Sojuszu Lewicy Demokratycznej nie brak poważnych osób zniesmaczonych możliwością wejścia w alians z niezbyt udanymi architektami IV Rzeczypospolitej.

Jerzy Bukowski

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=2751 09-03-2010 Bardzo drastyczny jest komunikat Kurii Metropolitalnej w Krakowie ogłoszony przed paroma dniami w sprawie mojego młodszego kolegi, ks. dr hab. Piotra Natanka, historyka i pracownika naukowego Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II. Komunikat ten czytaj na oficjalnej stronie Archidiecezji Krakowskiej:

http://www.diecezja.pl/pl/dekrety/1600-komunikat-kurii-metropolitalnej-w-krakowie-w-sprawie-dziaalnoci-ks-dr-hab-piotra-natanka

Rzecz ciekawa, wieloma sformułowaniami przypomina on komunikat, który w mojej sprawie wydała Kuria w dniu 16 października 2006 r. Nic dziwnego, bo autor jest ten sam. Jest nim ks. kanclerz Piotr Majer, choć w tym najnowszym komunikacie nie podpisał się on nazwiskiem, ale tylko funkcją.

Nie podzielam poglądów ks. Piotra Natanka, który ujęty prywatnymi objawieniami mistyczki Rozalii Celakównej, swojej rodaczki z Jachówki pod Makowem Podhalańskim, zmarłej w 1944 r., głosi potrzebę intronizacji Jezusa Chrystusa jako króla Polski. Ostatnio w tej sprawie napisał nawet list otwarty do prezydenta, premiera i wszystkich biskupów. List ten jest na stronie;

http://www.piotrnatanek.pl/

Uważam jednak, ze Kuria podjęła zbyt drastyczne środki. Można było to załatwić w inny sposób. Podanie zaś wspomnianego  komunikatu do wiadomości publicznej to "śmierć" cywilna dla tego gorliwego (może nadgorliwego) duchownego. Poza tym, jest to dolanie oliwy do ognia, a problemu osób, które domagają się intronizacji nie da się rozwiązać sankcjami karnymi.

Metropolita Krakowski pomiędzy wyjazdami do Argentyny, Brazylii czy na Kubę powinien bardziej pochylić się nad tą sprawą,  aby nie wybuchł w archidiecezji taki sam kryzys jak cztery lata temu.

Trzeba też dodać, że z powodu konfliktu w sprawie intronizacji zakon jezuitów usunął ze swych szeregów jednego ze swych współbraci. też gorliwego kapłana, który dekretem przełożonych się nie podporządkował i dalej uważa objawienia Celakównej za prawdziwe.

Strona o Rozalii Celakównej

http://rozalia.krakow.pl/

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=2750 08-03-2010 Zamieszczam cały tekst.

Oświadczenie w sprawie dr. Daniela Wincentego

W związku z bardzo ważną inicjatywą Klubów Gazety Polskiej w obronie dr. Daniela Wicentego, któremu Jan M. Fijor wytoczył proces w trybie art. 212, § 2 kk za artykuł opublikowany w „Biuletynie IPN” (/Pospolita twarz SB: przypadek TW Berety/, nr 12, 2007, str. 29-35) uważam za swoją powinność ponowne zabranie głosu w tej sprawie.

Jest ona o tyle ważna dla mnie osobiście, że w okresie pełnienia przeze mnie funkcji naczelnika Oddziałowego Biura Edukacji Publicznej IPN w Gdańsku (do 14 IX 2008 r.), jako przełożony dr. D. Wicentego, podjąłem rozliczne próby zmierzające do zapewnienia mu ochrony prawnej w związku z pismem przedprocesowym i procesowym Jana M. Fijora.

Wielokrotnie interweniowałem w tej sprawie u dyrektora Oddziału Gdańskiego – dr. hab. Mirosława Golona, a także u prezesa IPN dr. hab. Janusza Kurtyki, którego w piśmie z 14 V 2008 r. poinformowałem o szczegółach sprawy. Niestety, moje inicjatywy wówczas nie spotkały się z jakąkolwiek reakcją, która zmierzałaby do udzielenia pomocy prawnej dr. Wicentemu. Zamiast tego słyszałem wielokrotnie o niemożności udzielenia pomocy ze względu na tryb, w jakim wytoczono proces (art. 212, § 2 kk).

Podsumowaniem takiego potraktowania sprawy była wypowiedź rzecznika prasowego IPN Andrzeja Arseniuka: „dr Wicenty będzie się musiał bronić jako osoba prywatna, ponieważ w procesach karnych IPN swoich pracowników wspierać niestety nie może” („Gazeta Polska”, 25 III 2009, str. 8).

Nie zgadzając się z takim potraktowaniem, w obronę byłego podwładnego i kolegi angażowałem się także po wymuszeniu na mnie dymisji z funkcji naczelnika OBEP IPN w Gdańsku, gdy w dalszym ciągu nie udzielano mu stosownej pomocy. Również dzisiaj, nie akceptując sytuacji, w której macierzysta instytucja nie udzieliła wsparcia prawnego, wyrażam uznanie dla osób, które w ostatnim czasie przyczyniły się do nagłośnienia sprawy dr. Daniela Wicentego.

Uważam bowiem, że precedens ten (zarówno wytoczenie sprawy karnej jak i brak reakcji ze strony IPN) jest niezwykle istotny ze względu na próby zastraszania badaczy podejmujących w swoich publikacjach tematykę dwóch ostatnich dekad PRL oraz ze względu na zagrożenie wolności badań naukowych w Polsce.

dr Sławomir Cenckiewicz Gdynia, 5 III 2010 r.

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=2749 07-03-2010 Na zaproszenie ojców franciszkanów rozpocząłęm rekolekcje, które prowadzę w ich parafii we Wrocławiu-Karłowicach, Na terenie klasztornym, w dawnej szkole, znajdują się Warsztaty Terapiii Zajęciowej "Muminki", będące jedną z trzydziestu filii Fundacji im. Brata Alberta.

Sa to rekolekcje dla wszystkich parafian. Istny maraton. W niedzielę aż osiem kazań. Jestem jednak zadowolony, bo w klasztorze panuje miła atmosfera. Poza tym, na msze św. przychodzi wielu znajmych ze środowisk kresowego, solidarnościowego i ormiańskiego. Sami swoi.

Dziś mam msze św. za dziadków Pawła Kukiza, a jutro msze św. dla podopiecznych wspomnianych Warsztatów. Z kolei w środę cały cykl spotkań autorskich i prrelecki o ludobójstwie na Kresach Wschodnich,

Klasztor jest imponujący. Kilka skrzydeł, że aż można się w nich pogubić. Masywne pruskie mury z czerwonej cegły, ogromna kubatura, korytarze, po których mozna jeździc rowerami, a przede wszystki wielki ogród, choć wokoło blok na bloku. Typowa sypiania Wrocławia.

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=2748 07-03-2010 Dwie nowe informacje. .

Czy Moskwa i Warszawa polubią Janukowycza?

Wizyta nowo wybranego prezydenta Ukrainy 5 marca do Moskwy jest pilnie obserwowana przez polityków i media ukraińskie. Nie budzi wątpliwości fakt, iż Janukowycz reprezentuje interesy oligarchów wschodniej Ukrainy, którzy rywalizują z rosyjskimi kolegami w branży hutniczej i chemicznej ale są bardzo powiązani z Rosją w sferze energetycznej.

Gazeta internetowa „Ukraińska Prawda” skomentowała tą wizytę, iż od dłuższego czasu Kreml nie zapraszał z wizytą prezydenta Wiktora Juszczenkę za jego politykę antyrosyjską. Teraz Moskwa czeka na aktywizację relacji rosyjsko-ukraińskich. Dlatego nowy prezydent Ukrainy może nadać dodatkowego impulsu tym relacjom. Po wizycie Janukowycza ma być wznowiona działalność wspólnych komisji politycznych i gospodarczych. Zdaniem „Ukraińskiej Prawdy” to wszystko razem będzie sprzyjać wzajemnym relacjom. Ukraina ma się dołączyć do wspólnego świętowania 65. rocznicy zwycięstwa nad hitlerowskimi Niemcami w Moskwie. Także Ukraina zaprzestanie rewizję historii II wojny światowej, która się odbywała za rządów poprzedniego ukraińskiego prezydenta Wiktora Juszczenki. Zbliżenie Ukrainy i Rosji zdaniem obserwatorów politycznych „Ukraińskiej Prawdy” położy kres gloryfikacji nacjonalistów ukraińskich spod znaku OUN-UPA i 14 Dywizji SS „Galizien”. Także wizyta prezydenta Janukowycza do Moskwy będzie służyła pojednaniu ukraińskiej i rosyjskiej Cerkwi prawosławnej.

Po wizycie prezydenta Janukowycza do Moskwy władze zachodnich regionów kraju w przeczuciu, iż kończą się dla nich „dobre” czasy, gdy mogły okradać bezkarnie społeczeństwo za pomocą projektów budownictwa memoriałów wodzom OUN-UPA - próbują teraz grozić Janukowyczowi akcjami niepokory. Jednak prezydent Ukrainy odczuwając wsparcie Europy i Rosji jego polityki zaprzestania faszyzacji kraju podejmie stanowcze kroki, aby uwolnić Ukrainę od banderowskiej zarazy.

Czy taka polityka będzie wspierana przez obecne władze w Warszawie? Bo Wiktor Juszczenko w Pałacu Prezydenckim był swoim gościem nie bacząc na

to, iż w rzeczywistości był wrogiem Polski. A może zdarzy się cud nad Wisłą i politycy polscy nareszcie przejrzą na oczy?

Eugeniusz Tuzow-Lubański,Kijów   

„Kto nie szanuje i nie ceni swej przeszłości, ten nie jest godzien szacunku teraźniejszości, ani ma prawo do przyszłości.”

Marszałek Józef Piłsudski

W dniu dzisiejszym, 5 marca 2010 roku, jako ponadpartyjny projekt poselski, złożony został w Sejmie projekt ustawy o wznowieniu Krzyża Niepodległości oraz o ustanowieniu Krzyża Wolności i Solidarności. Projekt ten jest wynikiem prac utworzonego w Krakowie 2 grudnia 2008 roku Krakowskiego Komitetu Krzyża Solidarności. Przygotowany został w ścisłej współpracy z wieloma organizacjami zrzeszającymi byłych działaczy opozycji przeciwko komunistycznej dyktaturze, z Zarządem Regionu Małopolska NSZZ „Solidarność” oraz z Fundacją Centrum Dokumentacji Czynu Niepodległościowego.

Projekt ustawy przewiduje wznowienie Krzyża Niepodległości w formie Orderu Wojennego Krzyża Niepodległości oraz ustanowienie w 30 rocznicę wydarzeń Sierpnia 1980 roku Krzyża Wolności i Solidarności, jako podobnego do Krzyża Niepodległości odznaczenia niższej rangi. Przez najbliższe pięć lat Order Wojenny Krzyża Niepodległości mógłby być nadawany osobom, które ochotniczo działały na rzecz Niepodległości państwa Polskiego w latach 1939-1956. Natomiast Krzyż Wolności i Solidarności nadawany byłby za zasługi w latach 1956-1989.

            Obydwa te odznaczenia mają być świadectwem, że ludzie, którzy dla ratowania Polski gotowi byli z własnej woli ryzykować utratę życia, zdrowia i wolności, nigdy przez Ojczyznę zapomniani nie będą. Mają one wypełnić istniejącą lukę w aktualnym systemie odznaczeniowym, a zarazem spełnić uzasadnione oczekiwania tych, którzy przez pół wieku walczyli o obronę i odzyskanie Niepodległości i Suwerenności Państwa Polskiego.

            Preambuła proponowanej ustawy zawiera następujący ogólny opis obydwu tych odznaczeń:

Krzyż Niepodległości, ustanowiony rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej z dnia 29 października 1930 roku „celem odznaczenia osób, które zasłużyły się czynnie dla niepodległości Ojczyzny”, był jednym z najważniejszych i najwyżej cenionych odznaczeń wojskowych II Rzeczypospolitej. W dziś stanowionej formie niech niesie w przyszłość przesłanie, że choć nie każdy, kto ponad miarę obowiązku decyduje się bronić Ojczyzny, w trakcie tej służby dokonuje czynów niezwykłych i bohaterskich, to bohaterstwem jest sam fakt dobrowolnego narażania życia w Jej obronie. (...) Krzyż Wolności i Solidarności jest wyrazem uznania przez Rzeczpospolitą Polską zasług tych wszystkich, którzy w tych latach walczyli z komunistycznym reżimem o niepodległość i suwerenność Polski oraz o obronę podstawowych praw człowieka i obywatela. Ustanowienie tego odznaczenia przed nadchodzącą 30 rocznicą powstania Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność" jest zarazem hołdem oddanym historycznej roli, jaką w tej walce odegrała „Solidarność”.

Na naszej stronie internetowej, pod adresem http://kkks.mojeforum.net/post-vp31.html#31, zamieściliśmy na ten temat następujący szczegółowy komunikat:

Do pobrania:

złożony w Sejmie projekt ustawy - https://docs.google.com/fileview?id=0B2uqlhAOXNYIYjZkYmIwNDItOWNlMC00MTZlLTgwZDEtM2YwNzRiNTlhN2Yx&hl=en ;

lista podpisów str. 1 (2 z 12) - https://docs.google.com/fileview?id=0B2uqlhAOXNYINzc4ZDFjOGItYTc2YS00OGQwLWI5NWItNTkzNzg2OThhZTk0&hl=en ;

lista podpisów str. 2 (3 z 12) - https://docs.google.com/fileview?id=0B2uqlhAOXNYIYWJmMmZlNjQtYmE1ZC00YzRlLTkxNDAtZTMwNmQyZjAxZmZi&hl=en ;

wstępna wersja projektu podpisana w Krakowie 31 sierpnia 2009 roku - https://docs.google.com/fileview?id=0B2uqlhAOXNYINmM5NjM0MTEtMjAyMC00MjA0LWI2ZWYtODgyY2VkMTQ0MWI0&hl=en .

Z radością informuję, że w dniu dzisiejszym poseł Longin Komołowski oficjalnie złożył w Kancelarii Marszałka Sejmu podpisany przez 30 posłów projekt ustawy o wznowieniu Krzyża Niepodległości oraz o ustanowieniu Krzyża Wolności i Solidarności.

Swoje podpisy pod projektem ustawy złożyli:

na stronie 1 (2 z 12), od góry - Bronisław Komorowski, Jarosław Kaczyński, Grażyna Gęsicka, Grzegorz Schetyna, Stefan Niesiołowski, Krzysztof Putra, Stanisław Żelichowski, Konstanty Miodowicz, Jarosław Gowin, Cezary Grabarczyk, Waldy Dzikowski, Antoni Mężydło, Ryszard Terlecki, Adam Lipiński, Maciej Płażyński, Ludwik Dorn, Longin Komołowski, Zbigniew Wassermann, Andrzej Czuma;

na stronie 2 (3 z 12), od góry - Andrzej Adamczyk, Stanisław Szwed, Ireneusz Raś, Wojciech Wilk, Marcin Zawiła, Krzysztof Tchórzewski, Adam Śnieżek, Piotr Babinetz, Marek Biernacki, Przemysław Gosiewski, a już po wysłaniu faksu jako ostatni podpisał Dariusz Lipiński.

Już wcześniej, o czym z wdzięcznością pamiętamy, swoje poparcie dla projektu ustawy wyrazili również - Paweł Arndt, Tadeusz Arkit, Jerzy Fedorowicz, Arkady Fiedler, Andrzej Halicki, Jacek Krupa, Barbara Marianowska, Zbysław Owczarski, Andrzej Smirnow i Jadwiga Zakrzewska. Niestety, z przyczyn technicznych nie udało nam się uzyskać ich podpisów przed złożeniem projektu ustawy na ręce Marszałka Sejmu. Serdecznie przepraszamy i mamy nadzieję, że zechcą oni skorzystać z możliwości złożenia swojego podpisu pod tym projektem w kancelarii Marszałka Sejmu – według informacji, których udzielono mi telefonicznie, jest to możliwe do pierwszego czytania w Sejmie.

Tadeusz W. Drwal

koordynator Krakowskiego Komitetu Krzyża Solidarności

Tel. 510-566-600

P.S. Wstępną informację na ten temat zamieścił już portal internetowy Netbird. Można ją znaleźć pod adresem http://polska-wiadomosci.netbird.pl/a/38914 .

http://www.kresy.pl/wydarzenia?zobacz/janukowycz-odbierze-tytul-banderze-

oraz w Salonie24 pod linkiem

http://ewarystfedorowicz.salon24.pl/161367,janukowycz-odbierze-banderze-tytul-bohatera-ukrainy

Wywiad ze mną na temat kultu Bandery i Szuchewycza opublikował świdnicki dodatek do "Gościa Niedzielnego" i to pomimo tego, że redakcja owego pisma katolickiego za opisanie współpracy z SB bpa Wiktora Skworca, skrupulatnie wycina moje nazwisko ze wszystkich informacji. Chwała kurii biskupiej w Świdnicy za tę niezależność od centrali w Katowicach.

Udzieliłem też obszernego wywiadu na ten sam temat "Rzeczpospolitej", ale redakcja tego dziennika nie może się zdecydować na jego druk. A dzieje się to pomimo tego, że Rafał Ziemkiewicz swój tekst, w którym poucza Kresowian, aby siedzieli cicho, zatytułował jak na ironię "O przeszłości trzeba rozmawiać". Jak widać "michnikowszczyzna" panuje nie tylko w "Gazecie Wyborczej".

Ostatnio Piotr Tyma, szef Związku Ukraińców w Polsce, się na łamach "Rzeczpospolitej", na łamach której zawsze jest chętnie cytowany, że formacji UPA nie wolno nazywac bandami. Odpowiedzią na ta może być list jednego z wyższych polskich oficerów, który napisał do mnie:

"Jestem żołnierzem. Byłem na wojnie. Nie strzelałem do starców, kobiet czy dzieci. Nie traktowałem niehumanitarnie jeńców - choć mogłem. Tym bardziej, że mógłbym liczyć wtedy na np. "zasługi religijne", gdyż jeńcy byli muzułmanami. Ale ja jestem żołnierzem i dlatego nie pozwolę, by mianem żołnierz określano zwykłych sadystów, bandytów i pospolitych zezwierzęconych bydlaków. Stąd właściwym jest określenie: bandy UPA."

Warto też zapoznać się ze skandaliczną wypowiedzią Pawła Kowala, europosła z PiS, który jak widać Juszczence jest nadal gotów rzucać się na szyję. Trzeba słowa te dobrze zapamiętać, aby temu politykowi, który uważa się za prawicowego, pokazać czerwoną kartkę, gdy chciało mu się jeszcze raz startowac w jakichkowiek wyborach.

Krwawy Szuchewycz nadal bohater

Po zmianie prezydenta Ukrainy spadkobiercy OUN-UPA w zachodnich regionach kraju nadal gloryfikują zbrodniarzy banderowskich. W obwodzie tarnopolskim z okazji 60-lecia zabójstwa przez NKWD 5 marca atamana UPA Romana Szuchewycza we wsi Hukiw w miejscu spalenia zwłok krwawego dowódcy UPA odbył się mityng rekwiem. Celem uroczystości jest zwrócenie uwagi zwlaszcza młodych Ukraińców na „bohaterską” postać atamana UPA. W uroczystościach wzięły udział organizacje neonazistowskie: Młodzieżowy Nacjonalistyczny Kongres (MNK), Tryzub im. Bandery, Młoda „Proswita”, Harcerska Organizacja „Płast” itd.

5 marca 1950 roku Roman Szuchewycz został zdradzony przez swoich kolegów bojowych z UPA i był odnaleziony w kryjówce i zastrzelony przez wojskowy oddział NKWD.

Nawet po dojściu do władzy antybanderowskigo prezydenta Ukrainy Wiktora Janukowycza skażeni wirusem OUN-UPA władze zachodnich regionów kraju nadal kontynuują gloryfikację zbrodniarzy banderowskich, rozpoczętą przez byłego księgowego ze wsi Chorużiwka Wiktora Juszczenkę, który skandalicznie przegrał wybory prezydenckie w styczniu 2010 roku. Teraz gdy siły probanderowskie tracą władzę, a prezydent Janukowycz nie będzie gloryfikował OUN-UPA - eurodeputowany z PiS Paweł Kowal oświadczył po wizycie nowego prezydenta Ukrainy do Brukseli, iż Janukowycz nie będzie zmieniał w tej kwestii polityki swojego poprzednika. A to łagodnie mówiąc jest nieprawda. Może poseł Kowal chciałby, żeby przy władzy na Ukrainie nadal pozostali banderowcy ale życie i na Ukrainie idzie do przodu. A polityka lobby ukraińskiego w Warszawie i Brukseli nie nadąża za tymi zmianami. Bo wg dyplomacji „polskiej” wszyscy Ukraińcy są banderowcami ale w rzeczywistości ukraińskiej wszystko wygląda na odwrót. Bandera i Szuchewycz są jeszcze oficjalnie bohaterami Ukrainy ale to niebawem ma się zmienić. I może wtedy zostaną uznani za męczenników ofiary ludobójstwa OUN-UPA dokonanego na narodzie polskim. 

Eugeniusz Tuzow-Lubański, Kijów

]]>