Relacja Joanny Nowickiej - Naszemiasto.pl

Wybitnego generała Stanisława Maczka, który "nie przegrał ani jednej bitwy" i żołnierzy dowodzonej przez niego 1. Polskiej Dywizji Pancernej chcą uczcić senatorowie poprzez podjęcie uchwały okolicznościowej w związku z przypadającą 31 marca 120. rocznicą jego urodzin oraz przypadającą w lutym 70. rocznicą powstania dowodzonej przezeń wielkiej jednostki - poinformowała Polska Agencja Prasowa.

Uchwała ma wyrazić "szacunek i podziw dla męstwa i bohaterstwa gen. Maczka oraz żołnierzy ofiarnie walczących pod jego dowództwem" w okresie II wojny światowej przeciwko hitlerowskim Niemcom: w obronie Polski w 1939 roku, w obronie Francji w 1940 roku, a także od w 1944 roku w Normandii, Belgii, Holandii i III Rzeszy.

"Petycję do senatorów w sprawie ogłoszenia roku 2012 Rokiem Generała Stanisława Maczka wystosowali m.in. Federacja Organizacji Polskich Pancerniaków, Beskidzkie Stowarzyszenie Maczkowców oraz żołnierze byłych Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie" – czytamy w depeszy PAP. 

Wśród planowanych uroczystości jej autorzy wymieniają wystawę i konferencję popularno-naukową na temat 1. Polskiej Dywizji Pancernej, zlot pojazdów militarnych pod hasłem "Od podwody do czołga" (taki był tytuł sławnej książki znakomitego dowódcy), konkurs szkolny "Generał Stanisław Maczek i jego żołnierze", podróż kombatantów do Szkocji, gdzie w 1944 roku powstała jednostka, a także wznowienie zbioru relacji jego żołnierzy pt. "1. Dywizja Pancerna w walce".

Ich zdaniem obecnie żyje jeszcze około 150 żołnierzy generała.

PAP przypomniała, że Stanisław Maczek był studentem współtwórcy lwowsko-warszawskiej szkoły filozoficznej profesora Kazimierza Twardowskiego, pod którego kierunkiem zajął się tematem z zakresu psychologii uczuć.

Żołnierze nazywali go "Bacą" ze względu na opiekuńczy stosunek do podwładnych. Jego osobisty goniec porucznik Mieczysław Lutczyk powiedział PAP, że gen. Maczek był "wspaniałym dowódcą, strategiem, który nie przegrał ani jednej bitwy", a "dla żołnierzy był wymagający, ale kochał ich i żołnierze go kochali". Zgodnie z ostatnią wolą dowódcy pochowano go na cmentarzu żołnierzy polskich w Bredzie, którą wyzwalał (Holandia obdarzyła go honorowym obywatelstwem).

"Po wojnie gen. Maczek pozostał na emigracji w Wielkiej Brytanii. Pozbawiony obywatelstwa polskiego, nie otrzymywał świadczeń przysługujących alianckim żołnierzom. Utrzymywał się pracując m.in. jako barman w edynburskich hotelach. Zmarł 11 grudnia 1994 r. w Edynburgu, w wieku 102 lat" - napisała Polska Agencja Prasowa.

            11 listopada 1990 roku ostatni Prezydent RP na Uchodźstwie Ryszard Kaczorowski awansował go do stopnia generała broni, a w 1994 roku prezydent Lech Wałęsa zaliczył w poczet kawalerów Orderu Orła Białego.

Jerzy Bukowski

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=5642 05-02-2012 Korespondencja z Krakowa.

Coraz więcej organizacji i środowisk patriotycznych domaga się od władz samorządowych usunięcia reliktów komunizmu w postaci pomników, tablic pamiątkowych, patronów ulic, placów i instytucji. Pomimo wystosowanego kilka lat temu do samorządowców apelu w tej sprawie przez śp. profesora Janusza Kurtykę, prezesa Instytutu Pamięci Narodowej, w wielu polskich miejscowościach można się jeszcze natknąć na takie pozostałości z minionej epoki, nierzadko w samych ich centrach.

Najwięcej mówi się ostatnio w tym kontekście o dwóch pomnikach: Braterstwa Broni na placu Wileńskim w Warszawie i Chwały Armii Czerwonej przy alejach Wolności w Nowym Sączu. To właśnie przeciw nim podnoszą się protesty w całej Polsce. Pierwszy został wprawdzie rozebrany w związku z rozbudową metra, ale ma zostać ponownie ustawiony kilkadziesiąt metrów dalej, drugiego nie zdołali usunąć kolejni prezydenci Nowego Sącza, chociaż tamtejsi radni stosowną uchwałę podjęli niemal równo 20 lat temu.

Do akcji przeciw reliktom komunizmu przyłączyło się też Stowarzyszenia KoLiber, inicjując akcję pod hasłem „Goń z pomnika bolszewika!”.

Zarząd Główny KoLibra wydał oświadczenie, w którym czytamy m.in.:

„Nikt, kto zna historię Polski, nie może pozostać obojętny wobec funkcjonowania w miejscu publicznym pomników ku czci żołnierzy najeźdźczej armii, która zamordowała tysiące polskich patriotów kierujących się takimi wartościami jak Bóg, Honor i Ojczyzna. Należy w tej sytuacji przyjąć postawę analogiczną jak wobec prób przedstawiania w pozytywnym świetle zbrodniarzy hitlerowskich. Tak samo, jak niewyobrażalne jest istnienie pomników okupantów niemieckich, nie dopuszczamy możliwości istnienia miejsc upamiętniających okupantów sowieckich.

Będziemy więc podejmować działania mające na celu usunięcie z publicznej przestrzeni całego naszego kraju pozostałości po kłamliwej propagandzie totalitarnych ideologii, których wyznawcy okupowali państwo polskie i dokonywali zbrodni na polskim narodzie. Jesteśmy to winni ich ofiarom, którzy za Polskę oddawali swoje życie!

Będziemy zbierać informacje o pozostałościach komunistycznej propagandy na ulicach polskich miast i zachęcamy do pomocy. Prosimy o przesyłanie na adres: kontakt@koliber.org informacji o tego typu <miejscach pamięci> w różnych miastach Polski. Niestety jest ich jeszcze bardzo wiele. Reagujmy więc na epatowanie kłamstwem w przestrzeni publicznej naszych miejscowości!”

Te oddolne inicjatywy są bardzo cenne, ale problem zostałby definitywnie rozstrzygnięty, gdyby Sejm RP przyjął wreszcie zgłoszoną w połowie grudnia 2010 roku przez parlamentarzystów Prawa i Sprawiedliwości ustawę o dekomunizacji polskiej przestrzeni publicznej, która zobowiązałaby wszystkie samorządy do definitywnego pozbycia się komunistycznych reliktów.

Na razie marszałek Ewa Kopacz nie zamierza jednak skierować tego projektu do prac legislacyjnych.

„- Na ostatnim posiedzeniu Konwentu Seniorów dowiedziałem się, że jest w konsultacjach społecznych” - powiedział „Naszemu Dziennikowi” Mariusz Błaszczak, szef Klubu Parlamentarnego PiS.

Jego zdaniem, to tylko nowa metoda wstrzymywania projektów w lasce marszałkowskiej.

„- Nowatorska forma <zamrażarki> - może w sensie nie dosłownym. Wcześniej odbywało się to tak, że projekt leżał sobie w szufladzie. Teraz udoskonalono <zamrażarkę>, wysyłając go do konsultacji. Pytałem nawet dokładnie, z kim jest konsultowany. Odpowiedziano, że z samorządami, ponieważ dotyczy ich kompetencji” - dodał Błaszczak w rozmowie z „ND”.

Faktycznie, decyzje w tej materii należą do władz samorządowych, ale przyjęcie przez Sejm takiej ustawy z pewnością skłoniłoby je do działań. Trudno sobie bowiem wyobrazić, aby samorządy nie respektowały powszechnego prawa.

Kancelaria Sejmu nie udzieliła redakcji "Naszego Dziennika" odpowiedzi na przesłane jej pytanie, kiedy marszałek Ewa Kopacz skieruje do prac legislacyjnych projekt ustawy o usunięciu symboli komunizmu z życia publicznego w Polsce.

Być może pospolite ruszenie środowisk patriotycznych pomoże w wyjęciu tego dokumentu z nowej wersji sejmowej „zamrażarki”.

Wypada mi więc powtórzyć na koniec nośne hasło Kolibra: „Goń z pomnika bolszewika!”.

Jerzy Bukowski

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=5640 04-02-2012 Zobacz fotoreportaże nadesłane przez Krzysztofa Nowakowskiego.

Przedstawiam linki do kilku albumów ze zdjęciami z uroczystości 27 Wołyńskiej Dywizji Piechoty Armii Krajowej

Wszystkie zdjęcia są jakości  odpowiedniej do odbitek 15cmx10cm jakości fotograficznej

Zdjęcia udostępnione są do użytku prywatnego niekomercyjnego, w razie potrzeby wykonania powiększenia lub innego użytku proszę o kontakt z autorem.

uroczystość z 8 sierpnia 2010 r, na skwerze Wołyńskim
http://fotoforum.gazeta.pl/a/64208.html

uroczystość z 17 lipca 2011 r, na skwerze Wołyńskim
http://fotoforum.gazeta.pl/a/64202.html

67 rocznica utworzenia 27WDPAK 30 stycznia 2011 r.
http://fotoforum.gazeta.pl/a/64206.html

68 rocznica utworzenia 27WDPAK 29 stycznia 2012 r.
http://fotoforum.gazeta.pl/a/64200.html

w celu ściągnięcia zdjęcia:

1. wybierz interesujące zdjęcie dwukrotnie klikając na zdjęciu
2. w wierszu pod zdjęciem wybierz "Pokaż oryginał" (najwygodniej wcisnąć prawy przycisk
    myszki i w menu wybrać "Otwórz odnośnik w nowym oknie" - pojawi się zdjęcie
3. kliknij prawym przyciskiem myszki, pokaże się menu w którym  wybierz pozycję
    "Zapisz obrazek jako"
4. po zapisaniu zamknij zdjęcie i powrócisz do albumu

Ks. Stanisław Suchowolec zginął on w nocy z 29 na 30 stycznia 1989 roku. Miał 31 lat. Sprawców nie udało się ustalić do dziś. IPN wciąż nie zakończył śledztwa w tej sprawie.

W minioną niedzielę okolicznościowa Msza Św. odprawiona została w parafii Niepokalanego Serca Maryi w białostockich Dojlidach, gdzie ks. Suchowolec pracował przed laty i gdzie w pożarze plebanii zginął. W uroczystościach wzięli udział przedstawiciele Solidarności, władz oraz poczty sztandarowe. Po Mszy Św. odbył się koncert poświęcony ks. Suchowolcowi. Złożone zostały też kwiaty i zapalone znicze na grobie duchownego, który znajduje się przy kościele.

Ksiądz Stanisław Suchowolec przyjaźnił się z księdzem Jerzym Popiełuszko, a po jego śmierci z rąk SB, najpierw w Suchowoli, a potem w Białymstoku, odprawiał Msze Święte w intencji Ojczyzny i beatyfikacji ks. Jerzego.

Czytaj więcej:

http://niezalezna.pl/22554-23-rocznica-smierci-ks-stanislawa-suchowolca

Instytut Pamięci Narodowej może stracić swoją warszawską siedzibę, co sparaliżowałoby pracę nie tylko tej instytucji, ale również służb specjalnych - poinformowała „Rzeczpospolita”.

Budynek należy do Ruchu, który od ponad 11 lat wynajmuje go Instytutowi znacznie poniżej cen rynkowych, ale teraz postanowił na nim zarabiać. Wartość nieruchomości wzrosła w związku z budową tuż obok niej stacji metra oraz ulokowaniem w pobliżu atrakcyjnych inwestycji. IPN nie stać na płacenie czynszu w wysokości miliona złotych miesięcznie.

„- Przeprowadzka centrali przy Towarowej do innego budynku oznaczałaby paraliż Instytutu na wiele miesięcy i stanowiłaby zagrożenie dla innych instytucji, a nawet dla bezpieczeństwa państwa. IPN ma liczne zadania ustawowe, które nie ograniczają się wyłącznie do prowadzenia badań naukowych, działalności edukacyjnej czy lustracji. Odgrywa bardzo ważną rolę w wydawaniu tzw. poświadczeń bezpieczeństwa, czyli certyfikatów dostępu do informacji niejawnych. I nie ma znaczenia, że siedziba archiwum znajduje się gdzie indziej. Zapytania służb są bowiem obsługiwane przez pracowników centrali” - powiedział „Rz” członek Rady IPN profesor Antoni Dudek.

Pierwszy prezes Instytutu, a obecnie senator Platformy Obywatelskiej prof. Leon Kieres przypomniał na łamach gazety, że sprawa uregulowania statusu siedziby IPN ciągnie się od chwili jego powstania, kiedy podpisał on specjalne porozumienie z ówczesną minister Skarbu Państwa Aldoną Kamelą-Sowińską.

„- Przewidywało ono przekazanie Ruchowi z zasobów Skarbu Państwa nieruchomości zamiennej. Jednak nigdy nie doszło do jego realizacji” - wyjaśnił prof. Kieres.

Ruch nie godził się na proponowane nieruchomości zamienne.

W momencie przejmowania przez Instytut w 2000 roku, 11-piętrowy  biurowiec znajdował się w fatalnym stanie i prawie nie miał najemców.

„ - Kiedy podpisywano umowę najmu, odnosiłem wrażenie, że przedstawiciele Ruchu robili to z ulgą, że ktoś ich pozbawił tego kłopotu” - dodał Kieres w rozmowie z dziennikarzem „Rz”.

Sprawy nie udało się załatwić za prezesury prof. Janusza Kurtyki.

„- Wielokrotnie informował on kolegium IPN o staraniach o uregulowanie tej sprawy. Wszystko rozbijało się o Skarb Państwa. Teraz grozi nam, że Ruch może zażądać podpisania umowy najmu na sumę, której IPN nie będzie w stanie zapłacić. Zwłaszcza że niedawno po raz kolejny obcięto nam budżet” - powiedział gazecie prof. Andrzej Paczkowski, obecny przewodniczący Rady IPN.

„Ruchowi w przeszłości proponowano kilka nieruchomości zamiennych. Ostatnia propozycja dotyczyła przekazania firmie budynku w bardzo atrakcyjnej lokalizacji u zbiegu Nowego Światu i Alej Jerozolimskich, w którym obecnie funkcjonuje Empik. Nieruchomość ma jednak znacznie mniejszą powierzchnię, a w dodatku nie zostały wyjaśnione wątpliwości prawne związane z roszczeniami właścicielskimi do działki, na której stoi budynek” - czytamy w „Rzeczypospolitej”.

            A prof. Antoni Dudek tak opisał tę sytuację na swoim blogu w portalu wPolityce, zadając w tytule notki pytanie „Jak wykończyć IPN?”:

            Głowiono się nad tym przez lata zarówno w siedzibie redakcji pewnej znanej gazety, jak i w kierownictwie niegdyś potężnej partii politycznej, która ostatnio wysmażyła nawet projekt ustawy na ten temat. W rzeczywistości jednak najskuteczniejsi okazali się anonimowi urzędnicy z Ministerstwa Skarbu, którzy po cichu wymierzyli IPN najsilniejszy cios w jego dotychczasowej historii.(…)

Lata mijały, a w budynek przy Towarowej zainwestowano niestety sporo dużo publicznych pieniędzy, co jak się okazuje było dowodem nadmiernego optymizmu zarówno Kieresa, jak i Kurtyki. Stworzono w nim m.in. unikalną infrastrukturę umożliwiającą odczytywanie i konserwację akt, rozbudowaną sieć komputerową, a także specjalne pomieszczenia w których odczytuje się dane zachowane jedynie na nośnikach magnetycznych z czasów PRL. Tego wszystkiego, inaczej niż urzędników i ich biurek, nie da się przenieść z dnia na dzień, do innego budynku. A nawet gdyby można było, to i tak nie ma za co, bo po ostatnich cięciach budżetu dokonanych w dwóch ratach w Sejmie, IPN nie stać na wynajęcie budynku nawet pod Warszawą.

Sprawa ta niestety przypomina historię biurowca zbudowanego przed laty na ul. Szucha, tuż obok siedziby MSZ. Ktoś wydał zgodę na jego lokalizację, ktoś inny pozwolił go zbudować i dopiero gdy budynek był na ukończeniu i pojawiły się oferty wynajmu, zauważono, że najbardziej zainteresowani będą nim agenci obcych wywiadów, zyskujący niepowtarzalną okazję zainstalowania w nim nowoczesnej aparatury podsłuchującej naszych dyplomatów. Dopiero gdy wokół sprawy zrobiło się głośno, skarb państwa wykupił dla MSZ - za kwotę znacznie przewyższającą cenę działki i koszty budowy – ultranowoczesny gmach trafnie nazwany przez media „szpiegowcem”. Rzeczpospolita straciła na tym sporo pieniędzy, MSZ zyskał budynek pasujący do swej dotychczasowej siedziby jak wół do karety, najlepiej zaś wyszedł nad tym inwestor, który gmach postawił.Obawiam się, że w przypadku IPN finał może być znacznie gorszy. W końcu sensu istnienia MSZ nikt nie kwestionuje…

W każdym razie urzędnicy państwowi, którzy doprowadzili do sytuacji w której prywatyzuje się publiczną nieruchomość nie rozwiązując sprawy użytkującego go państwowego urzędu, z pewnością pozostaną anonimowi. Tak samo jak anonimowi pozostali ci, którzy dopuścili do budowy „szpiegowca”.

Jerzy Bukowski

]]> /index.php?page=news&kid=8&nid=5637 03-02-2012 Koniecznie wejdź na strone i zobacz u góry wyniku.

http://www.historycy.org/index.php?showtopic=23406&st=270&p=1022230&#entry1022230

Stan na dziś.

Tytuł: Armia Boga kontra imperium zła
Podtytuł: Duchowa historia upadku komunizmu
Autor: Tomasz Pompowski
Wydawca: Dom Wydawniczy Rafael, Kraków 2012 r. 

Odkrywcza, oryginalna, zaskakująca i świeża, świetnie napisana a momentami sensacyjna książka, bez której nie da się zrozumieć i poznać prawdziwej historii upadku komunizmu.

.

Stowarzyszenie KoLiber organizuje akcję "Goń z pomnika bolszewika", w ramach której zbieramy informacje o pozostałościach komunistycznej propagandy w przestrzeni publicznej polskich miejscowości. Patronem medialnym akcji została "Gazeta Polska Codziennie", w której wydrukowane zostaną formularze zgłaszające komunistyczne "miejsca pamięci". Na razie rozpoczęliśmy etap internetowy akcji - zbieramy dane o tych miejscach za pomocą poczty elektronicznej. Następnie mamy zamiar przedstawić listę zebranych miejsc i organizować kampanię na rzecz ich usunięcia.

Oświadczenie ZG Stow. KoLiber ws. Pomnika Braterstwa Broni inicjujące akcję:

http://www.koliber.org/index.php/dzialmedia/2426-oswiadczenie-zarzadu-glownego

http://www.koliber.org/index.php/dzialmedia/2436-gon-z-pomnika-bolszewika

Wywiad na temat akcji dla portalu warszawskipis.pl:

http://warszawskipis.pl/wiadomosci/entry/gon-z-pomnika-bolszewika-1/

Aby jeszcze bardziej zachęcić ludzi do włączenia się w tą akcję powołaliśmy jej honorowy komitet poparcia. W skład komitetu honorowego naszej akcji weszli już m.in. prof. Jan Żaryn, pan Andrzej Melak, Państwo Romaszewscy, ks. Tadeusz Isakowicz-Zaleski.

pozdrawiam

Piotr Mazurek
Członek Zarządu Głównego
Stowarzyszenia KoLiber